Zasadniczo oprawiasz mięso w dwóch etapach. Świeże kawałki są pakowane w wanny z grubą solą przez około sześć tygodni, podczas gdy sól pobiera większość wody z mięsa. Następnie solone mięso zawiesza się w ciasno zbudowanej drewnianej szopie, zwykle bez okien i kanału dymowego, w której tli się ogień przez jeden do dwóch tygodni. Rezultatem jest suszone, trwałe mięso o smaku dymu, które dojrzewa w tej samej wędzarni przez dwa lata, zanim zostanie zjedzone. Wędzarnie ogrodowe nie pojawiają się w dokumentach ani zapisach archeologicznych XVII-wiecznych. Jeśli palą mięso w Jamestown, robią to w efemerycznych szopach lub stodołach, a nie w specjalnie zbudowanych obiektach. Albo zadanie mogło być wykonane tak, jak to często bywało w Anglii, w szafach dla palących schowanych w kanałach kominowych. Ale ponieważ tak niewiele pozostaje Jamestown powyżej poziomu podstawowego, nie można tego na pewno wiedzieć.
Zimowy ubój świni w piętnastowiecznej księdze godzin. Następnym miejscem docelowym mięsa była wędzarnia. Do pierwszej połowy XVIII wieku w podwórkowym krajobrazie regularnie pojawia się nowa klasa budynków: wędzarnia, alternatywnie pisana „smoak” dom. Zazwyczaj są to sześcienne konstrukcje drewniane o powierzchni od ośmiu do czternastu stóp kwadratowych, ze stromymi piramidalnymi dachami do zatrzymywania dymu wśród wiszących kawałków mięsa. Właśnie w tym momencie słowo to pojawia się w zapisach pisemnych wczesnej południowej architektury i krajobrazu. W 1716 r. wzmiankowano o domu dla palaczy na plantacji w hrabstwie York w stanie Wirginia, o najwcześniejszym znanym zastosowaniu tego terminu.
Jak miały wyglądać ówczesne wędzarnie ogrodowe? Solidne drzwi mają związek z bezpieczeństwem. Po wygaszeniu pożaru mięso było tam przechowywane. Kłusownicy musieli trzymać się z daleka. Wszyscy potrzebowali wędzarni. Z osiemdziesięciu ośmiu oryginalnych budowli, które przetrwały, dwanaście to wędzarnie. Kolejne pięćdziesiąt zrekonstruowanych wędzarni znajduje się na podwórkach obszaru historycznego, wiele z nich zbudowano na podstawie śladów fundamentów prawdopodobnych wędzarni. W Pałacu Gubernatora zrekonstruowane wędzarnie ogrodowe są nadal używane do leczenia i smakowania wieprzowiny. Czasami wędzarnia ogrodowa jest również nazywana domem mięsnym, co ma sens, ponieważ budynek spędza znacznie więcej czasu jako szafka do przechowywania niż jako wędzarnia ogrodowa. W 1778 r. Mówi się, że dom w Williamsburgu ma dom mięsny. W stanie Maryland fraza „dom mięsny” wydaje się być lepsza niż wędzarnia ogrodowa. Jednak w hrabstwie Sussex w Anglii w istniało gospodarstwo z domem mięsnym i wędzarnią ogrodową , według wyceny Sądu Sierot z 1812 roku.
