Bursztyn (wymawiane AM-bur) to skamieniały sok drzewny (żywica) sprzed 50 milionów lat z prehistorycznych lasów sosnowych. Uważa się, że sosny uwolniły sok jako ochronę przed inwazją grzybów i owadów. Cząsteczki w soku usieciowały się, tworząc w końcu naturalny „plastik”, który dziś znamy jako bursztyn. Jedną z fascynujących właściwości jaką ma biżuteria z bursztynem jest jego elektrostatyzm: stary rzymski pisarz i naukowiec Pliniusz Starszy pisał o zdolności bursztynu do przenoszenia elektryczności statycznej już w 79 rne! Czasami surowy bursztyn zawiera okryte owady, liście, gałązki, kwiaty, sierść ssaków i inną materię organiczną. Kawałki zawierające ten materiał są ogólnie uważane za bardziej wartościowe niż te bez, zwłaszcza gdy zachowany jest cały organizm.
Tylko 15% wydobywanego dziś bursztynu nadaje się na biżuterię z bursztynem. Pozostała część jest zwykle używana do wyrobu „amberoidu”, naturalnie wyglądającej, prasowanej formy bursztynu. Materiał z którego powstaje biżuteria z bursztynem jest spawany w temperaturze 284 – 482 stopni Fahrenheita i pod ciśnieniem 3000 atmosfer w substancję, którą można łatwo pomylić z naturalnym bursztynem. Aby stwierdzić, czy bursztyn jest naturalny, czy został połączony ze stabilizatorami żywicy, umieść go w szklance ciepłej słonej wody.
Bursztyn naturalny będzie pływał, a syntetyzowany tonie – z niego najlepsza jest biżuteria z bursztynem. Inną techniką rozróżniania bursztynu naturalnego od syntetycznego jest podgrzewanie czubka igły do białości. Następnie wbij igłę w bursztyn (najlepiej z tyłu klejnotu). Jeśli wydziela się sosnowy zapach, bursztyn jest prawdopodobnie całkowicie naturalny. Ambroid będzie wydzielał zapach palącego się plastiku.